275363202_677602116814032_8344500160224831798_n-1024x483
2_1
3_1
8_1

231 ROCNICA UCHWALENIA KONSTYTUCJI 3 MAJA

3 maja 1791 roku Stanisław August Poniatowski z Bożej łaski i woli narodu król Polski oraz stany skonfederowane w liczbie podwójnej naród polski reprezentujące uchwaliły Ustawę Rządową, która w pamięci narodu- naszej pamięci- przetrwała, jako Konstytucja 3 Maja.

 Koronne dzieło Sejmu Wielkiego to jeden z najważniejszych symboli niepodległej Polski, Polski- o czym dobitnie świadczy wyrażona w introdukcji królewska tytulatura- rozumianej, jako jedno państwo Polaków i Litwinów: Rzeczypospolita.

Celem ustawy Rządowej z dnia 3 Maja było – poprzez naprawę ustroju- ocalenie państwa i jego obywateli. I tę głęboką troskę zakodowano w słowach preambuły:

 „ Uznając, iż los nas wszystkich od ugruntowania i udoskonalenia konstytucji narodowej zawisł {…} wolni od hańbiących obcej przemocy nakazów, ceniąc drożej nad życie niepodległość zewnętrzną i wolność narodu [ …] dla dobra powszechnego, dla ugruntowania wolności, dla ocalenia Ojczyzny naszej i jej granic […] niniejszą konstytucję uchwalamy i tę całkowicie za świętą, za niewzruszoną deklarujemy”.

Świadomość wagi i znaczenia Ustawy Rządowej z dnia 3 Maja roku 1791 mieli posłowie na pierwszy- po odzyskaniu wolności- Sejm Ustawodawczy, ustanawiając rocznicę jej przyjęcia świętem państwowym; mieli ją posłowie w roku 1990, przywracając to święto. W roku 2015 znaczenie Konstytucji Majowej doceniła Komisja Europejska, wyróżniając ją Znakiem Dziedzictwa Europejskiego. Czy podobna świadomość wpisuje się dziś,  a więc -tu i teraz- w naszą tożsamość? Czy jesteśmy w pełni świadomi naszego jestestwa kulturowego.

Izabela Gierek

Skip to content